Met de auto op vakantie naar een zonnige plek. Deze weken trekken weer drommen landgenoten over de Europese snelwegen richting camping, hotel, huisje of bergmeer. En eigenlijk begint de vakantie al onderweg. Bij de eerste stop over de grens, wanneer de auto voor tien minuten wordt uitgeladen, of opgeladen, verdwijnen de kinderen richting toilet en zegt iemand: “Ik haal koffie.”
Wie deze zomer door België, Frankrijk, Duitsland of Zwitserland rijdt, ziet hoe verschillend koffie onderweg wordt aangeboden. Soms via een hele batterij automaten met instantkoffie of volautomaten met bonen, waar je zelf kiest tussen cappuccino, lungo of latte macchiato. Soms staat er een bekend koffiemerk in een mooie machine als extra variant in het aanbod. Of je kiest voor koffie uit een echte espressomachine aan de counter, met iemand die zichtbaar aandacht geeft aan het product. En soms druk je op een knop en hoop je vooral dat wat eruit komt warm is. En te drinken.
Graadmeter
Koffie onderweg is daarmee veel meer dan een beker cafeïne. Het is een graadmeter voor hoe een locatie naar haar gasten kijkt. Is koffie een snelle transactie? Een noodzakelijk onderdeel van de tankstop? Of is het een klein moment van gastvrijheid voor mensen die al uren onderweg zijn?
Elk land vult dat anders in, vaak met eigen recepturen en lokale foodproducten. België voelt nog vertrouwd, met koffie, iets zoets erbij en formules die dicht tegen Nederland aanliggen. Duitsland is sterk in duidelijkheid, stevige broodjes, grote bekers en efficiëntie. Frankrijk heeft langs de tolwegen enorme tankstations, soms bijna kleine dorpen, met grote parkeerterreinen, uitgebreide winkels, horecaformules en gratis toiletten. Zwitserland doet wat je verwacht: strak, verzorgd, prijzig en meestal keurig georganiseerd.
Gastvrijheid
Toch merk je onderweg ook dat gastvrijheid niet vanzelfsprekend is. Zeker over de grens wordt het contact soms functioneler. Niet onvriendelijk, maar ook niet altijd warm. Je wordt geholpen, verwerkt en weer doorgestuurd. De koffie is er, de kassa werkt, de route klopt, maar het echte welkom ontbreekt soms.
Juist daar ligt de kans voor foodservice onderweg. De reiziger verwacht geen restaurantbeleving en ook geen lang gesprek aan de counter. Hij wil snelheid, duidelijkheid en gemak. Maar hij wil óók voelen dat de plek onder controle is. Een schone tafel. Een frisse toiletruimte. Een medewerker die even helpt bij de automaat. Een counter zonder kruimels en oude bonnetjes. Een logisch ingerichte koffiehoek. Een simpel “goede reis” doet dan al veel.
Column gaat verder onder de foto ↓
Schoon is onderweg misschien wel de meest onderschatte vorm van gastvrijheid. We praten graag over de kwaliteit van broodjes, koffie en assortiment, maar de gast beoordeelt de hele stop. De vloer, de toiletten, de afvalbakken, de koffiemachine en de suiker- en melkhoek doen allemaal mee. Groot is niet automatisch gastvrij. Een grote locatie die niet schoon voelt, wordt al snel een fabriek van vermoeide reizigers.
Favorieten
Dat geldt voor koffie, maar eigenlijk voor de hele foodservice onderweg. Ieder land heeft zijn favorieten: broodjes, warme maaltijden, snacks, lokale producten of snelle grab-and-go. Voor de reiziger is het vaak een snelle, vullende hap. Het moet kloppen met het moment: goed, snel, schoon, duidelijk en liefst met een beetje vakantiegevoel. Je ziet dat steeds meer petrolbedrijven langs de snelweg daarop inspelen, met thematisch assortiment en producten die de reis nét wat leuker maken.
Daarom is koffie onderweg commercieel interessanter dan het op het eerste gezicht lijkt. Het is vaak het eerste product na uren rijden, bepaalt de stemming van de stop en opent de deur naar bijverkoop. Maar alleen als de basis klopt.
Gastvrijheid onderweg zit vaak in kleine dingen: een schone tafel, een goede kop koffie en het gevoel dat de reis daarna weer lichter verdergaat.
Dan smaakt zelfs koffie onderweg ineens naar vakantie.
Bron: Out.of.Home Shops
